I SO know my numbers now in Esperanto - yeaaaaah!
It’s so cool, and it’s easy to understand if you know many languages.
via i.imgur.com
BABY PIGGIE!!!!! <3
You do not need to have children to lead a fulfilling life.
You do not need to have children to become a more patient and humble...
Mia edzo havis bonan tagon ĉe nova laboro hieraŭ, do la laboro havas multajn differencajn ingrediencojn pli ol l’ekslaboro. Lia dunganto diris al li: “Se vi memoras nur kivn elcento de l’informaĵo, ĝi estas bona tago“ haha.. kaj ke li estis pli bona ol aliaj personoj kiu havis venis kaj iris.
Min mem.. estas nenio nova, vere. Enuiga, mi scias.
Mia edzo havis lian unuan tagon de laborado ĉe la nova laboro hodiaŭ. Jes, kun la nova kompanio… post monataoj provanta elfari ĝin. Li diras “Ĝi estas lernada-kurbo, sed ĝi estas iranta bone.“
Espereble… ĉar tiu ĝi estis multa problemo atingi tien ĉi…
… iranta denove eki ĉi-blogon baldaŭ.
Mi reveninta. Kaj, mi ekis alian dieton.. ĝojo ;)
… scias kio estas diferenca ĉi-tempe, tamen?
Mi haltis miajn kuracilojn. Jes, ĝi eble estas malfacila kompreni, ĉar mi estis tro dependa sur la kuracilojn por mia mensa-sano. Sed mi konsciis ion kelkaj tagoj antaŭe… ke la kuraciloj helpas mian anksiecon, sed ankaŭ mi ne zorgas pri io ajn. Nenio. Nenio ajn :\
.. mia pezo? Ni zorgas. Dieto? Ni zorgas.
Do, mi haltas la kuracilojn ŝanĝiĝi tion.
Kaj unu semajno kaj mi ankoraŭ havanta retiron (“withdrawal“). Ĝi estas mizera… sed! Mi zorgas (“care,“ ne “worry,“ ni vere bezonas du diferencajn vortojn por tiu ĉi).
Do.. Unu semajno sen kuraciloj, kaj du tagoj kun dieto, por nun.
Mi estas ĉesiganta ĉi-blogon… mi ne havas la tempon.
Esperanto estas bona lingvo, kaj mi tre ŝatas ĝin. Sed, ne estas sufiĉa indiko ke ĝi estas sufiĉe utila esti prioritato (“priority“) en mia vivo. Mi havas aliajn aĵojn kiu estas prioritatoj, pli ol tiu ĉi. Kaj mi havas tro da blogojn.
Ĝi ne signifas ke mi neniam parolos/skribos Esperanton, nur ke mi ne havas la tempon por la blogo dediĉita al ĝin.
… transvivi tago dua. Dua de cent okdek… nun tago tria. Ugh… la demandon “kial ĝenas“ devenas.
En aliaj novaĵoj, mi ekis labori pli multe kun la trejnado de Samantha (hundido). Nun, mi prenas ŝian parke ĉiu tago, kaj ni trejnas multe sur ”marŝanta agrable kun la kondukŝnuro“ ĉar ŝi bezonas tiun ĉi lertecon pli poste, kiam ŝi eniras facilmovecajn klasojn (ne ĝis ŝi aĝas unu jar.
Do, mi estas provanta direkti mian atenton al Sam, anstataŭ manĝanta.
Do, mi transvivis l’unuan tagon, kiu ĉiam estas la plej malfacila. … kio nun? Tago unu da cent-okdek? Longtempa… Ĝi estas malfacila iri ĉiu tago tiutempe, kiam estas restanta tiom multo.
Mi ne scias. Mi ŝatas kiel mi havas fiaskinta antaŭ eĉ ekanta.
Eble ĝi estas trista, sed mi nun ne havas elekton pri ekanta mian dieton. Mia edzo kaj min mem, ni havas multan ŝuldon, kaj ni devas ekpaganta … nun. Hodiaŭ.
Ĝi signifas… ke ni ne havas monon longtempe. Kaj tio signifas … mi ne povas aĉeti novajn vestojn (ĉar mia vestojn nun iĝas tro malgranda rapide). Kaj, ne monon por manĝanta restoracie.
Do, tio estas ĝin. Ne elekton. Hodiaŭ.
Por la bona, tamen…
Do, surpriza ŝanĝo el eventoj…
La kompanio ke mia edzo volas kunlabori, kaj ke mi parolis pri semajnoj en la paseo, sed ne povis oferti al lin ĉar kelkaj leĝaj singultoj en la kontraktoj por ambaŭ kompanioj (inter la nova kompanio kaj la hodiaŭa kompanio de mia edzo)…. kontaktis mian edzon hieraŭ.
Ĝi estas amuza ĉar ni lasis la tutaĵon de la situacion, kaj tio estis tio.
Sed hieraŭ, mi alvenis hejme trovi ke mia edzo estis sur la telefono kun la nova konpanio por la unua tempo en semajnoj.
… ili kontaktis lin, kaj ili volas lin rendevuas ilin venonta semajno.
Nun… post ĉiom tiu ĉi tempo… ĉu ili demandas lin rendevui kun ili nenial? Demandas lin rendevui kun ili, sed havas nenion bonan diri al li? Ili dirus al li sur la telefono… aŭ ili ne kontaktus lin tute.
Do ni ne scias la detalojn, sed ĝi aspektas promesanta, mi pensas.
“Dek jaroj en kaj tri jaroj el..
Dek jaroj kun kaj tri sen..
Ĝi estis unu jaro depost mi remalsaniĝis
Mi ne estas tro ĝoja havis ĝin returne.“
… mia poezio ne tradukas bone en Esperanto :\
Sonas bona en Angla, tamen. Skribos ĝin al mia Vivĵurnalo (“Livejournal“).
Mi scias… mi ne havas skribanta. Mia fokuso estas aliloke lastatempe.
Hieraŭ, mia edzo surprizis min kiam li diris ke li volas iri sur dieto! Tiu ĉi estas bonaj novaĵoj, ĉar nun eble mi povas esti sukcesa sur mia propra dieto.
Mi diris ĝin antaŭe, kaj mi diros ĝin denove… mi bezonas iri sur dieto nun. Sed sola, mi havas ne ŝancon.
Eble nun mi havos ŝancon.
En aliaj novaĵoj, mi pensas ke mi volas kroĉtriki Kristnaskan-koltukon aŭ Kristnaskan-svetron por mia hundido ^^ Mi ne scias kial, sed cirkaŭ la somero, mi ĉiam ekas pensi pri Kristnasko.
Mi ne scias ke mi estas “sentanta ĝin“ kun la maniero tiu ĉi projekto (365) estas iranta. En maniero, la aranĝaĵo de la projekto estas faranta ĝin deviga tasko anstataŭ io agrabla.
Mi havas rekonsideri la numeritajn skribojn, kaj eble nur skribo kiam mi volas skribi (kiu estus ofte ankaŭ). En ĉi-maniero, mi povas ĝui ĝin denove.
Mia menso ribelas kiam io estas deviga. Do nun, mi benzonas inversan-psikologion.
Mi estas nun, hodiaŭ, malaktiviganta mian Twitter-konton.
Eĉ se mi havis ĝin, mi malofte uzis ĝin, kaj fakte mi simple trovas la servon esti tro limigita, tute superflua, kaj tro nekredeble junula por mia ŝatanta.
Fine, inter Vizaĝaro, Tumblr, Guglo+ kaj Bloganta? Mi ne havas multan plu uzon de ĝin… ne mencii ke mi estas laca provanta disputi kun la sensciaj personoj en cent-kvindek tajpado aŭ malpli.
Do, adiaŭa Twitter!
Mi simple havas pli bonajn aĵojn fari.
Tiu ĉi tago estis malbona tago eki dieton >:| Ĉio kiu povus iri malprava esence havas. Plejparte havanta fari kun mia laboro, sed ankaŭ aliaj aĵoj…
Mia laboro tuj estas katastrofo, mi ne scias kie eki. Ĝi estas tuta tro multa priparoli, mi ne havas la energion post kiam diranta ĝin al pluraj personoj jam. Nur diros ke laboro estas paralizita ĉar aparatara-fiasko.
Tiuokaze, hieraŭ nokte mi ne dormis bone tute. Tute. Mi forgesas miajn medicinaĵojn por dormo kaj por alergio … do, ne dormo. Neniom. Mi vekiĝas ĉi-matene kaj ĝi sentas kiel dek-horo la antaŭa nokte, ankoraŭ. Ugh!
Tiuokaze… hodiaŭ estis la tago ke mi ekas mian novan dieton. Do, nun mi estas laca, kaj kolera, kaj malsata. >:|
Tiuokaze! Mi estas dirinta ke la rado de la biciklo de mia edzo estas plata / malafektita, kaj ne estas kovrita per la garantio. Nun mi havas trovi la monon por tio… kaj tiuokaze, trovi la monon por anstataŭiganta peco de lia hokea ekipo kiu ankaŭ rompis!
… Ĉu mi mencias ke mi estas malsata?! Kaj mi iĝas tre, tre ĝenita kiam mi estas malsata, precipe sur la unua tago de nova dieto.
ARGH.
[60] Mia hundido <3 Aĝo dek-kvin semajnoj