Do, la konduto de Samantha (hundido) degeneris la alia tago. Mi konfesas ke mi pensis la problemo estis ŝin. Mi ne komprenas “Kial vi faras tion?“.

Sed la sekvonta tago, kun la helpo de alia Eskie*-proprulo, mi kalkulis kaj mi komprenis.

Sam ne bezonas “panjon“. Sam bezonas gvidanton. Kaj mi ne estis iĝanta ŝian gvidanton. Mi estis tro okupita penanta esti ŝia panjo, aŭ sia plej bona amikino. Do, Sam estis perdita. Sam estas besto, ne homa infaneto. Kaj se ŝi ne havas gvidanton, ŝi penos iĝi gvidanton. Kaj tio? Tio estas ĝuste kiam malbona konduto okazas.

Do nun, mi estos ŝia gvidanto, ĉar tio estas sana por hundoj. Kaj ŝi kaj mi kaj mia edzo estos pli feliĉa.

*(“American Eskimo“)