Ĉiu da ni vivas niajn vivojn per la lenso de persona monda-vido. Ne estas tia aĵo kiel estanta komplete malbiasa, nek vere objektiva al la plej alta grado. Nia vortoj, nia pensoj, kaj nia konvinkoj ĉiam estos malboniĝita kun subjektiva, persona pozicio por la tuta tempo ke ni vivas.

Dum ĉi-pozicio eble ŝanĝiĝos kaj evoluos kun tempo kaj sperto, ĝi neniam malaperos. Ĝi estas parto de ni mem, ĝis morto apartigas nin, kiel simptomo de simple estanta homa.

Tio ĉi estas ambaŭ miriga… belega… kaj terurega… kiel tio ĉi estas la kaŭzo ke mi firme kredas ke nia mondo neniam trovas vera paco.

(duobla-skribita kun mia aliaj blogoj)